Ποιήματα για σκύλους – ενθύμια για τον αγαπημένο σου σύντροφο

Ποιήματα για σκύλους – τίμησε και θρήνησε τη ζωή του αγαπημένου σου σκύλου.

Ποιήματα για σκύλους. Συχνά με ρωτούν: «Πρέπει να πω μερικά λόγια όταν θάβω ή αποχαιρετώ τον αγαπημένο μου σκύλο;» Η απάντηση είναι αρχικά «εξαρτάται από εσένα», αλλά συχνά χρειαζόμαστε λίγη έμπνευση για να βρούμε έναν κατάλληλο τρόπο να πούμε αντίο. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, σπάνια τιμάμε τον θάνατο των ζώων μας με κηδείες, αλλά μια τελετή μπορεί να καλύψει την ανάγκη να αποχαιρετήσεις τον σύντροφό σου.

Διάβασε αυτά τα ποιήματα για σκύλους και δες αν κάποια αντηχούν σε αυτό που νιώθεις για τον σκύλο σου. Κάποια είναι λυπητερά, άλλα αστεία, αλλά όλα περιλαμβάνουν αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο δεσμό που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και τους σκύλους μας.

Ποιήματα για τον αποχαιρετισμό

Παρηγοριά Της Lisa Carmel Singer

Μέσα από τη σιωπή του πόνου σου, άκουσα το όνομά μου
και στα φτερά του φωτός ήρθα
να δω τη θλίψη στα μάτια σου
που κλαίνε χωρίς δάκρυα

Μπορείς να με δεις, είμαι εδώ
θα είμαι πάντα κοντά σου,
για να απαλύνω την πληγωμένη σου καρδιά
και να σε κάνω να χαμογελάς στα ενθύμια

Με νιώθεις, ίσως ένα απαλό άγγιγμα γούνας
πονάς να πιστέψεις πως είναι αληθινό
αλλά φοβάσαι να ελπίσεις
απομακρύνεις μια τούφα μαλλιά
Όμως ήμουν εγώ, που ψιθύριζα

Είμαι εδώ μόνο για μια στιγμή
Το ασημένιο νήμα τρέμει απαλά
Θα αφήσω την αγάπη μου σε ένα όνειρο
Όταν θα ξυπνήσεις χωρίς να ξέρεις ακριβώς το γιατί

Η καρδιά σου θα ξέρει επιτέλους
Πως δεν είναι κακό για τώρα
να πεις αντίο.

Ένας σκύλος πέθανε του Pablo Neruda

Ο σκύλος μου πέθανε.

Τον έθαψα στον κήπο
δίπλα σε μια παλιά σκουριασμένη μηχανή.

Μια μέρα θα τον συναντήσω εκεί,
αλλά τώρα έφυγε με το τρίχωμά του, τον κακό του χαρακτήρα και την κρύα μύτη του,
κι εγώ, ο υλιστής, που δεν πίστεψα ποτέ
σε κανέναν παράδεισο υποσχεμένο στον ουρανό
για κανένα ανθρώπινο ον,
πιστεύω σε έναν παράδεισο όπου δεν θα μπω ποτέ.
Ναι, πιστεύω σε έναν παράδεισο για όλους τους σκύλους
όπου ο σκύλος μου περιμένει την άφιξή μου
κουνώντας την ουρά του σαν βεντάλια σε ένδειξη φιλίας.

Αχ, δεν θα μιλήσω για θλίψη εδώ στη γη,
για την απώλεια ενός συντρόφου
που δεν υπήρξε ποτέ δουλικός.
Η φιλία του για μένα, σαν εκείνη ενός σκαντζόχοιρου
που κρατά την αυθεντία του,
ήταν η φιλία ενός αστεριού, απόμακρη,
χωρίς περισσότερη οικειότητα από την απαραίτητη,
χωρίς υπερβολές:
δεν σκαρφάλωνε ποτέ πάνω μου
γεμίζοντάς με τρίχες ή ψύλλους,
δεν τρίβονταν ποτέ στο γόνατό μου
όπως άλλοι σκύλοι που είναι εμμονικοί.

Όχι, ο σκύλος μου με κοίταζε,
δίνοντάς μου την προσοχή που χρειάζομαι,
την προσοχή που απαιτείται
για να καταλάβει κάποιος τόσο μάταιος όσο εγώ
ότι, εφόσον ήταν σκύλος, έχανε τον χρόνο του,
αλλά, με αυτά τα μάτια τόσο πιο καθαρά από τα δικά μου,
συνέχιζε να με κοιτάζει
με ένα βλέμμα που φύλαγε μόνο για μένα
όλη του τη γλυκιά και ανακατωμένη ζωή,
πάντα κοντά μου, χωρίς να με ενοχλεί ποτέ,
και χωρίς να ζητά τίποτα.

Αχ, πόσες φορές ζήλεψα την ουρά του
καθώς περπατούσαμε μαζί στις ακτές της θάλασσας
στον μοναχικό χειμώνα της Isla Negra
όπου τα χειμωνιάτικα πουλιά γέμιζαν τον ουρανό
και ο τριχωτός σκύλος μου χοροπηδούσε παντού
γεμάτος από την ενέργεια της κίνησης της θάλασσας:
ο σκύλος μου ο περιπλανώμενος, μυρίζοντας εδώ κι εκεί
με τη χρυσαφένια ουρά του περήφανα σηκωμένη,
απέναντι στα πιτσιλίσματα του ωκεανού.

Χαρούμενος, χαρούμενος, χαρούμενος,
όπως μόνο οι σκύλοι ξέρουν να είναι ευτυχισμένοι
με μοναδική αυτονομία
το πνεύμα τους χωρίς ντροπή.

Δεν υπάρχουν αντίο για τον σκύλο μου που πέθανε,
και δεν λέμε ψέματα ο ένας στον άλλον, και δεν είπαμε ποτέ.

Έτσι τώρα έφυγε και τον έθαψα,
και αυτό είναι όλο.

Μετάφραση από τα ισπανικά από τον Alfred Yankauer

Αστεία ποιήματα

Ο Σκύλος του Ogden Nash

Δεν υπερβάλλω ούτε επινοώ τίποτα
Δηλώνοντας πως ο σκύλος ξεχειλίζει από αγάπη.
Ανακάλυψα επίσης, από την εμπειρία,
Πως ένας βρεγμένος σκύλος είναι αυτός που αγαπά περισσότερο.

Τα ποιήματά μας για τους καλύτερους φίλους

Στίχοι για έναν συγκεκριμένο σκύλο της Dorothy Parker

Μια πίστη τόσο ένδοξη που γεμίζει τα καθαρά σου μάτια,
Αγαπημένε μου μικρέ φίλε, δεν έχω γνωρίσει ποτέ παρόμοια.
Είσαι όλο αθωότητα, και όμως όλο σοφία.
(Για όνομα του Θεού, σταμάτα να μασάς αυτό το παπούτσι!)

Κοιτάζεις γύρω σου, και όλα όσα βλέπεις είναι όμορφα;
Αυτή η τεράστια υδρόγειος φτιάχτηκε μόνο για σένα.
Από όλες τις θορυβώδεις εποχές, είσαι ο κληρονόμος.
(Κατέβα από το μαξιλάρι με αυτό το βρώμικο κόκαλο!)

Αντιμετωπίζεις έναν σκεπτικιστικό κόσμο με ένα σίγουρο βλέμμα;
Κρατάς το ευγενικό σου κεφάλι ψηλά στη νεανική σου περηφάνια,
Πηγαίνεις να συναντήσεις την ορμή των ημερών που βρυχώνται.
(Είναι ανάγκη να τρως το μπισκότο σου πάνω στο κρεβάτι;)

Το θάρρος σου είναι σαν δόρυ, ζωντανό και λαμπερό,
Έχεις την αγαλλίαση μιας φτερωτής ψυχής,
Έχεις ένα πνεύμα σαν τραγούδι της πρώτης του Μάη.
(Ο Θεός να σε βοηθήσει αν σπάσεις τη γυάλα με τα χρυσόψαρα!)

«Όλα όσα υπάρχουν, είναι καλά» – το ευγενικό σου πιστεύω.
Φοράς τη χαρά της ζωής σαν στεφάνι.
Η αγάπη φωτίζει την πιο απλή σου κίνηση, την κάθε σου πράξη.
(Άφησέ το, σου λέω – άσε κάτω αυτό το γατάκι!)

Είσαι το πιο γλυκό δώρο του Θεού από όλα – ένας φίλος.
Η λαμπερή σου αφοσίωση απαλλαγμένη από κάθε αμφιβολία,
Δεν ζητάς παρά την άδεια να ακολουθείς μέχρι το τέλος.
(Δεν μπορούσες να περιμένεις να σε βγάλω έξω;)

Ο σκύλος μου

του Robert William Service

Ήταν σε μια παμπ κοντά στο Strand
Όταν είχα πιει ένα ποτό,
Πέρασε ένας τύπος κρατώντας στο χέρι του
Δύο πολύ μικρά κουτάβια που ούρλιαζαν;
Και το ένα από αυτά όρμησε πάνω μου με ένα πήδημα,
Προσπαθώντας να μου γλείψει το πρόσωπο,
Έτσι το αγόρασα για μια λίρα
Και το πήρα στο σπίτι μου.

Έχω τρία στρέμματα δίπλα στο νερό,
Μια καλύβα, ένα δάσος με πεύκα;
Και εκεί, μόνος για δεκαπέντε χρόνια,
Μοιράστηκε τη μοναξιά μου.
Ήταν ο κόσμος του, ο μοναδικός του κόσμος,
Και όταν, κουρασμένος από το κυνήγι,
Κάθε βράδυ κουλουριαζόταν δίπλα στο κρεβάτι μου,
Και κοιμόταν σε απόλυτη ικανοποίηση.

Ο σκύλος μου πέθανε. Αν και είμαι μόνος
Δεν θα αποκτήσω ποτέ άλλον;
Γιατί με τη λατρεία προς τον αφέντη του
Ήταν πιο κοντά από αδελφός.
Το βήμα μου είναι αδύναμο και είμαι γέρος,
Ωστόσο πόσο λυπάται η καρδιά μου
Τα κουτάβια που είναι δεμένα με κοντό λουρί
Και κλεισμένα στην πόλη.

Απαλλαγμένος από κάθε εγωιστική σκέψη,
Και καθαρισμένος από κάθε σεξουαλικό συναίσθημα,
Δεν γνωρίζω καμία μορφή ζωντανής αγάπης
Τόσο βαθιά όσο η αφοσίωση των σκύλων.
Δεν έχω καμία ελπίδα για παράδεισο,
Έζησα μέσα στην αμαρτία και τις συγκρούσεις;
Αλλά δόξα τω Θεώ! Πρόσφερα τουλάχιστον
Μια ευτυχισμένη ζωή σε έναν σκύλο.

Πένθος για το ζώο

Αν δυσκολεύεσαι να ξεπεράσεις την απώλεια ενός ζώου, έχουμε πολλές συμβουλές που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, μπορείς να τις βρεις εδώ

Μπορείς επίσης να εγγραφείς στον ΔΩΡΕΑΝ οδηγό πένθους για ζώαεδώ.

Πρόσεχε τον εαυτό σου

Σχετικά προϊόντα

Δείτε επίσης

• Τεφροδόχοι για σκύλους
• Αναμνηστικά αντικείμενα

Κατηγορίες

Τεφροδόχοι για ζώαΚεραμικές τεφροδόχοιΤεφροδόχοι για γάτεςΤεφροδόχοι για σκύλουςΤεφροδόχοι για μικρά ζώαΑναμνηστικά αντικείμενα