Η όμορφη Pumpkin μας

Απώλεια γάτας

Είναι ένα απίστευτα δύσκολο άρθρο για να το γράψω. Το ανέβαλα για πέντε μήνες. Συνέχιζα να λέω στον εαυτό μου ότι έπρεπε να το γράψω, αλλά απλώς δεν μπορούσα. Το συζήτησα με μια φίλη μου που λατρεύει τις βόλτες με σκύλους και μου είπε να ακούσω τις δικές μου συμβουλές! Είναι φυσιολογικό να νιώθεις ό,τι νιώθεις. Να είσαι επιεικής με τον εαυτό σου και να το γράψεις μόνο όταν νιώσεις έτοιμος.

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου στο τέλος κάθε εβδομάδας ότι θα το έγραφα τη Δευτέρα. Αλλά την Κυριακή, όταν ετοίμαζα το κυριακάτικο ψητό, ήμουν τόσο λυπημένη που η Pumpkin δεν ήταν εκεί, να τυλίγεται γύρω από τους αστραγάλους μου και να νιαουρίζει δυνατά ζητώντας μοσχάρι ή κοτόπουλο. Και ξεκινούσα την εβδομάδα νιώθοντας ότι δεν μπορούσα ακόμα να μιλήσω γι’ αυτό.

Το πένθος είναι ένα παράξενο θηρίο. Είναι τρομερά ικανό στο να σε παρασύρει σε σκοτεινούς και άβολους χώρους. Από τη μια στιγμή στην άλλη, συνεχίζεις τη μέρα σου και την επόμενη, κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν έκανες κάτι για να το αποτρέψεις. Και αν, και αν, και αν;

Απώλεια γάτας και αυτοκίνητα.

Και μετά σήμερα, όταν έφτασα στη δουλειά, την τελευταία μας μέρα πριν το κλείσιμο για τα Χριστούγεννα, υπήρχε ένα όμορφο δέμα και, όταν το άνοιξα, υπήρχε ένα υπέροχο δαχτυλίδι «Ουράνιο Τόξο». Ο Rich, ο σύζυγός μου, είχε στείλει ένα μέρος από τη στάχτη της Pumpkin στην Helen —μία από τις εξαιρετικά ταλαντούχες κοσμηματοποιούς μας— για να φτιάξει ένα ασημένιο δαχτυλίδι με 7 αναμνηστικές πέτρες διαφορετικών χρωμάτων, είχε μάλιστα χαράξει το όνομα της Pumpkin στο εσωτερικό. Λοιπόν, μόλις σταμάτησαν τα δάκρυα, σκέφτηκα ότι ήταν ώρα να γράψω αυτό το άρθρο.

Η Pumpkin χτυπήθηκε μπροστά από το σπίτι μας ενώ ήμασταν διακοπές. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου πρόσεχαν τη Mabel, την Pumpkin και τη Midnight όσο εμείς λείπαμε για διακοπές δύο εβδομάδων με τα τρία αγόρια. Έλαβα «το τηλεφώνημα», ξέρεις τι εννοώ, έχεις μια ελαφρώς δυσάρεστη αίσθηση όταν απαντάς, ακόμα κι αν δεν ξέρεις γιατί. Ο πατέρας μου είπε ότι κάποια νεαρά αγόρια οδηγούσαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον πολύ απότομο και στενό δρόμο μας και ότι άκουσε κάτι ασυνήθιστο. Όταν βγήκε έξω, δεν υπήρχε κανείς γύρω, αλλά η Pumpkin ήταν ξαπλωμένη εκεί. Έτρεξε κοντά της αλλά δεν μπόρεσε να τη σώσει και, μετά από πέντε φρικτά λεπτά, πέθανε.

Η απώλεια μιας γάτας όταν είσαι μακριά από το σπίτι.

Το σοκ είναι κάτι παράξενο. Σε μουδιάζει. Ακούς τον εαυτό σου να μιλάει και να ακούγεται λογικός, αλλά νιώθεις σαν να βιώνεις μια εμπειρία εξωσωματικής. Μίλησα ήρεμα στον πατέρα μου και μετά κάλεσα τους ευγενικούς φίλους μας από το κρεματόριο ζώων Meadow Wood, οι οποίοι μας είπαν ότι μπορούσαμε να τους πάμε την Pumpkin. Ξανακάλεσα τον πατέρα μου για να του δώσω τη διεύθυνση και να του πω ότι η Zoe θα την περίμενε.

Αλλά το να το ανακοινώσω στα αγόρια φάνηκε απίστευτα πραγματικό. Δεν έχω ιδέα γιατί νόμιζα ότι έπρεπε να κρατήσω τα προσχήματα, αλλά δεν μπόρεσα. Κλάψαμε όλοι. Μετά κλάψαμε κι άλλο. Το υπόλοιπο των διακοπών ήταν κάπως υποτονικό. Ήταν παράξενο και θέλαμε όλοι να βρούμε τη Midnight και να την παρηγορήσουμε.

Χάνοντας την αδερφή της γάτας σου.

Οι υπέροχοι γονείς μου ήταν καταπληκτικοί. Ο πατέρας μου είπε ότι η Midnight –η αδερφή της Pumpkin– είχε βγει στον δρόμο και είχε μείνει μαζί τους μέχρι που η Pumpkin πέθανε. Ήμουν τόσο ανακουφισμένη που μπόρεσε να καταλάβει πλήρως ότι έφυγε. Ήταν κάτι που δεν είχα καταφέρει να κάνω, και νομίζω ότι αυτό μπορεί πραγματικά να σε βοηθήσει να αποδεχτείς μια ξαφνική απώλεια.

Νομίζω ότι αυτό είναι εν μέρει το πρόβλημα που είχα στο να το γράψω αυτό, φαίνεται ακόμα λίγο μη πραγματικό. Έχω ένα ξαφνικό τίναγμα κάθε Κυριακή όταν ετοιμάζω το ψητό. Μου λείπει τόσο πολύ. Οι Κυριακές απλώς δεν είναι πια οι ίδιες χωρίς αυτήν.

Η στάχτη της Pumpkin

Πραγματικά δεν ήμουν έτοιμη να κάνω οτιδήποτε με τη στάχτη της Pumpkin, δεν νομίζω ότι έχω αφομοιώσει ακόμα αυτή την απώλεια, νιώθω ότι βρίσκομαι στην αρχή της διαδρομής του πένθους μου αυτή τη φορά. Ήταν μια τόσο όμορφη έκπληξη να λάβω το δαχτυλίδι «Ουράνιο Τόξο» σήμερα το πρωί και νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε να με βοηθήσει να αρχίσω επιτέλους να θρηνώ την Pumpkin. Λατρεύω το να μπορώ να αγγίζω το δαχτυλίδι, νιώθω ότι είμαι πιο κοντά της.

Χάνοντας τη γάτα μας, την April

Το Τελευταίο Αντίο Ελλάδα ιδρύθηκε επειδή χάσαμε τη γάτα μας, την April, σε ένα τροχαίο με εγκατάλειψη. Μπορείς να διαβάσεις όλη την ιστορία εδώ. Είμαι τόσο θυμωμένη που δεν είναι υποχρεωτικό από τον νόμο να αναφέρεις ότι χτύπησες μια γάτα. Η April και η Pumpkin ήταν και οι δύο μέλη της οικογένειάς μου και παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν χρειάστηκε καν να σταματήσει για να μας ενημερώσει ότι τις χτύπησαν με το αυτοκίνητό τους. Είναι άδικο.

Αν ένας οδηγός χτυπήσει ένα ζώο που δεν περιλαμβάνεται στον νόμο περί οδικής κυκλοφορίας (Road Traffic Act), όπως μια γάτα, δεν υποχρεούται νομικά να το αναφέρει.

Δυστυχώς, μια γάτα δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του νόμου περί οδικής κυκλοφορίας, επομένως δεν χρειάζεται να αναφέρεις το περιστατικό στην αστυνομία, εφόσον δεν εμπλέκονται άλλοι παράγοντες, όπως ζημιές σε άλλο όχημα ή τραυματισμός άλλου ατόμου.

Cats Matter

Η οργάνωση Cats Matter παρουσίασε ένα νομοσχέδιο πρωτοβουλίας μελών (Private Members’ Bill) στο Κοινοβούλιο το 2017, το οποίο δεν κατάφερε να φτάσει σε δεύτερη ανάγνωση, αλλά αυτή η εξαιρετική ομάδα συνεχίζει να αγωνίζεται ενεργά για την αλλαγή του νόμου και κατάφερε να πείσει 59 δημοτικά συμβούλια να υιοθετήσουν μια διαδικασία ελέγχου microchip, ώστε οι χαμένες γάτες να μπορούν να επανενώνονται με τις οικογένειές τους.

Η απώλεια μιας γάτας τα Χριστούγεννα

Αν αντιμετωπίζεις, όπως κι εγώ, την απώλεια της γάτας σου αυτή την περίοδο των Χριστουγέννων, μην ξεχνάς να φροντίζεις καλά τον εαυτό σου. Έχω γράψει ένα άρθρο εύκολο στην ανάγνωση και την αφομοίωση, με μερικές συμβουλές για το πώς να ξεπεράσεις το πένθος για ένα ζώο τα Χριστούγεννα, μπορείς να το διαβάσεις εδώ. Μην ξεχνάς να πηγαίνεις σιγά-σιγά, το πένθος για ένα ζώο σε δοκιμάζει σωματικά όσο και ψυχικά. Προσπάθησε να βγαίνεις έξω και να παίρνεις όσο το δυνατόν περισσότερο καθαρό αέρα, αυτό δεν θα σβήσει τον πόνο αλλά θα βελτιώσει την ικανότητά σου να τον αντιμετωπίσεις. Η φύση είναι το καλύτερο γιατρικό για τη θλίψη.

Μην ξεχνάς ότι μπορείς να εγγραφείς στον οδηγό μου για το πένθος για ένα ζώο σε 12 βήματα, ο οποίος είναι γεμάτος χρήσιμες συμβουλές για να ξεπεράσεις την απώλεια αυτού του τόσο ιδιαίτερου μέλους της οικογένειάς σου. Και θα βρεις πολλές χρήσιμες συμβουλές στην ιστοσελίδα μας.

Να προσέχετε τους εαυτούς σας, αγαπημένοι φιλόζωοι,

Να έχετε όλοι ήρεμα Χριστούγεννα,

Kaz xx

[mailerlite_form form_id=1]

Σχετικά προϊόντα

Δείτε επίσης

• Αναμνηστικά αντικείμενα
• Αναμνηστικά είδη

Κατηγορίες

Τεφροδόχοι για ζώαΚεραμικές τεφροδόχοιΤεφροδόχοι για γάτεςΤεφροδόχοι για σκύλουςΤεφροδόχοι για μικρά ζώαΑναμνηστικά αντικείμενα